Wypalanie traw

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF

Jednym z najbardziej brutalnych sposobów niszczenia środowiska jest wypalanie traw. Zabieg nie daje żadnych korzyści, przynosi jedynie szkody dla przyrody, jak  i samego człowieka.

Pożar traw niszczy miejsca lęgowe wielu gatunków gnieżdżących się na ziemi i w krzewach ptaków. Ogień niszczy miejsca bytowania zwierzyny łownej, m. in. bażantów, kuropatw, zajęcy, a nawet saren, jeleni czy dzików. W pożarach traw ginie wiele zwierząt kręgowych: płazów (żaby, ropuchy, jaszczurki) i ssaków (jeże, zające, lisy, borsuki, ryjówki i inne drobne gryzonie). Często pożar traw przenosi się na sąsiadujące lasy, niszcząc cenne drzewostany. Spalony las regeneruje się kilkadziesiąt lat.

Wypalanie traw jest niedozowlone!!!

Zgodnie z art. 124 Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody "Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów”. Również art. 30 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach stanowi, że w lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a  w szczególności:

1) rozniecania ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego;

2) korzystania z otwartego płomienia;

3) wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych.

Sankcją karną za wypalanie traw jest kara aresztu, grzywny lub nagany. Wysokość grzywny w myśl art. 24 §1 Kodeksu Wykroczeń może wynosić od 20,00 zł do 5 000,00 zł

Dodatkowo zakaz wypalania traw jest jednym z "Wymogów dobrej kultury rolnej". Rolnikowi, który nie przestrzega zakazu, grozi zmniejszenie należnej wysokości wszystkich rodzajów dopłat bezpośrednich o 3%. Sankcja ta nie jest jednak stała i zostaje określona indywidualnie przy każdym przypadku wypalania traw.